тамшан

1. Бирор нарса еяётган, чайнаётгандек, оғиз очмай, лабларини қимирлатмоқ; оғзидагини тотиб кўраётгандек бўлиб, лабларини очмай чайнамоқ.

1. Элмурод қўл чўзиб, мошкичиридан жиндек оғзига солди-да, бўйнини қисиб, ерга қараган кўйи, секин тамшанди. П. Турсун, Ўқитувчи

2. Оғзидаги туршакни у лунжидан бу лунжига ўтказиб, тамшаниб, чайнаб ўтирарди. Мирмуҳсин, Дорбозлар

2. Тотигиси келиб, лаб-лунжини қимирлатмоқ.

1. Умида қуруқшаб бораётган оғзини очиб тамшанар эди. Д. Нурий, Осмон устуни

2. Шайхнинг барзанги хизматкори мўл-кўл таомни кўриб тамшанди. С. Сиёев, Аваз

3. Нормамат хўрозқандга тўймаган боладай тамшаниб қолди. Ёшлик