ялоқ

1. Ит, мушук каби ҳайвонларнинг овқат ейиши учун белгиланган идиш.

1. Ит ялоғи.

2. Ҳалиги тўртта ит сурувдан нарироқда тилларини чапиллатиб, ялоқдан ов-қат ичмоқда. С. Анорбоев, Оқсой

3. Ўша куни у [ит] ҳовлига қайтиб, ялоқдаги ювундини шалоплатиб ичди. Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

2. Оғзи кенг (баъзи идишлар ҳақида).

1. Тоғора, жом, шунақа оғзи ялоқ идишларда у ер-бу ерга сув қўй А. Мираҳмедов, Ўт юраклар

2. Усубали ёғоч ялоқда сув келтириб ичирди, юзига сув сепди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. айнан Ялоқи.

1. Ўпка, жигар, буйрак, талоқ, Ҳаммадан ҳам Ҳамид ялоқ. Бойчечак

4. шева Чуғурчуқ, қораялоқ.