baxtsizlik

1. Baxti kulmaganlik, baxtga erishmaganlik; omadsizlik.

1. Baxt bilan baxtsizlik yetaklashib yurarkan-da doim. Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Anvarning bu holati balki oila baxtsizligidan, ota-ona bagʻrida yayramaganligidan tugʻilgandir desak, uning ikki ogʻasi bunday emas edilar. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. Sevuvchilar vasl oqshomida baxt sharobini ichishsa, bular baxtsizlik ogʻusini ichmoqda edilar. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

4. U boʻy-basti choʻzilib, turmush qurdi-yu, boshiga baxtsizlik yogʻildi. H. Shams, Dushman

2. Koʻngilsiz, noxush holat va uning sababchisi boʻlgan voqea, hodisa.

2. Adolat ham keyingi voqealar qandaydir katta baxtsizlikdan xabar berayotganini tushunib, boʻshashib ketdi. I. Rahim, Chin muhabbat