bismilloh

1. Qurʼon suralarining va umuman eski kitob, hujjat, xat va shu kabilarning “Allohning nomi bilan“ maʼnosidagi boshlanish iborasi (bismillohi rahmonir rahiym) tarkibidagi soʻz.

1. [Asad qori:] Boshidan oʻqiyotibman, taqsir. — Qozi Asad qoriga jahl bilan oʻqraydi: — Bismillosi qani? M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Uni shay-ton, ha-ha, zavoddagi masterovoylar bilan bismillosi yoʻq kitoblar aynitdi! K. Yashin, Hamza

3. Bismillo, deb Avazxon Shivirladi Gʻirotga. Nurali

2. so‘zlashuv tili Biror ishga kirishishda, xususan ovqat yeyishni boshlashda aytiladigan soʻz.

1. Mirzakarimboyning xotini, harsillab-gursullab, narvonchaning har pogʻonasiga qadam qoʻyganda, bismilloni takrorlab, aravaga oʻtirdi. Oybek, Tanlangan asarlar

2. Ogzidagi nosini tupurib, bismillo deganicha, shimining pochasini shimarib, ketmon bilan oʻraga tushdi. S. Ahmad, Saylanma

3. koʻchma s.t. Biror ishning avvali, boshlanishi, muqaddimasi, debochasi.

1. [Mirzaraim Masturaga:] Pul hali somon, boʻlib qoladi. Bu hali bismillosi-da. Hamza, Yallachilar ishi

2. Bu gal ziyofatning bismillosi saryogʻ palovdan boshlanyapti. Sharq yulduzi

3. Uni [sheʼrimni] ranjitmaslik uchun ushbu kitobimning bismillosini ham sheʼr bilan boshladim. Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

bismilloh soʻzi qatnashgan jumlalar: