burush

1. Ajin bilan qoplanmoq.

1. Yanganing burushgan, kesakrang chehrasi yorishib, supaga, dasturxon tepasiga keldi. S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

2. U [Anzirat xola] oltmishlarga borib qolgan, nimjon, yuzi juda burushgan boʻlsa ham, qizil, tovushi mayin va yoqimli bir kampir edi. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

3. Bolalardan keyin yuzlari shaftoliqoqiday burushgan alla-qanday mitti kampirlar, munkillab qolgan koʻsa chollar koʻrindi. O. Yoqubov, Izlayman

2. Biror ruhiy taʼsir natijasida tirishmoq, chimirilmoq.

1. Uning tishlari gʻirchillab ketdi, aft-basharasi burushdi. Oʻ. Usmonov, Sirli sohil

2. Yumari tashvish va qandaydir majhuliyat hissi bilan burushdi. Oybek, Quyosh qoraymas

3. Qurishib yoki tortishib qat-qat boʻlmoq, bujmaymoq.

1. Burushib qolgan olma.

2. Hammadan Ahmadning turishi alomat: boshidagi oq qalpogʻi ezilib burushib ketgani uchunmi, aftini oshpazlarga oʻxshatib yuboribdi. H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar