davlatmand

1. aynan Davlatli II.

1. Davlatmand odam

2. Yaxshi oilaga kuyov boʻlganidek, shahardagi boshqa davlatmandlar bilan ham aloqa bogʻladi. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. Mana, yurtga oʻgʻil oʻstirgan Bir davlatmand boy boʻlib qoldim. Zulfiya, Xayollar, tuygʻular

4. Yuragi yana poʻkilladi. Toshkentning toʻrt dahasi taniydigan bu davlatmand kishining oldiga qanday kiradi. Oybek, Tanlangan asarlar

5. — Davlatmandlar koʻkning charogʻi, yerning guli, odamlarning asli, — deydi otam. Oybek, Nur qidirib

2. Iqtisodiy jihatdan baquvvat, oʻziga toʻq, badavlat.

1. Ilgari qoloq va qashshoq boʻlgan bu oila madaniyatli va davlatmand oila aylandi. N. Safarov, Qurbonali

2. E, mulla Safo, bu xotin taloq davlatmandlar yeyish-ichish uchun emas, maqtanish uchun boylik toʻlashadi. X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar

3. Qishloq xoʻjaligi sanoati davlatmand xoʻjaliklar qoʻlida tobora koʻproq toʻplana bordi. Gazetadan