issiq-sovuq

1. Issiq va sovuq; har xil darajadagi havo sharoiti.

1. Oʻlim yetib keldi. U eng avval suyaklari juda moʻrt va etlari issiq-sovuqqa chiniqmagan goʻdakni nishonga oldi. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Och qolib, issiq-sovuq demay kurashganimizni farovon turmushni orzu qilganimizni xotirlashdi. K. Yashin, Hamza

2. Koʻchma Hayotning yaxshi-yomon, ogʻir-yengil kunlari, har xil sharoitlari.

1. Yusufbek hojining: — Oʻgʻlim yosh, sen dunyoning issiq-sovugʻini totigan va mening ishongan kishimsan — deb taʼkidlashi quloqlari ostida takrorlangandek boʻlar edilar. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. [Boshliq] Qirq beshlar chamasida, ancha pixi qayrilgan, issiq-sovuqni boshdan kechirgan. S. Abdulla, Kuyovlar, kelinlar

3. Issiq va sovuq taomlar, kundalik yeyiladigan, ichiladigan narsalar.

1. Temir polvonning oʻgʻil-qizlari ahyon-ahyon uning issiq-sovugʻidan xabar olib turishardi. Q. Kenja, Notanish gul

4. etn. Kishini goʻyo biror kimsaga isitadigan yoki undan sovitadigan amal, duo va shu kabilar narsalar.

1. Dala-yu dashtlarda odamlarni kuf-suf qilib, ezibichki yozib berib, issiq-sovuq qilib, binoyidek tirikchilik qilib yuribman. Gʻ. Gʻulom, Shum bola

2. Keyingi qildirgan issiq-sovugʻi kor qildi, shekilli, biratoʻlasiga Margʻilonni tiliga olmayoq qoʻydi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar