palaxsa

1. Yer chopganda yoki haydaganda uvalanmay, butun holda koʻchgan katta yapaloq kesak.

1. Yer palaxsa-palaxsa boʻlib koʻchyapti. Yerni palaxsa-palaxsa qilib agʻdarib haydamoq.

2. Choʻl qushlarining qiligʻi qiziq: ular palaxsa-palaxsa agʻdarilib, qalayday yiltirab yotgan shudgorda oʻlja talashadi. H. Nazir, Bir tup gʻoʻza

2. Umuman, har qanday qattiq narsaning undan ajralgan yaxlit, yapaloq parchasi.

1. Bir palaxsa marmar.

2. Gʻulomjon har gurzi urganda, togʻ palaxsa-palaxsa boʻlib agʻdarilar, odamlar qiyqirishib, yugurishib tashishar emish. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Togʻning toshlari palaxsa-palaxsa ushalib, xuddi tirik mavjudotdek, pastga siljiydi. Yoshlik