qantar

1. Ovqatga, yem-xashakka yeta olmaydigan qilib, arqonni kalta qilib bogʻlamoq (asosan ot haqida).

1. Otryad., otdan tushdi, har kim oʻz otini u yerdagi daraxtlar shoxiga qantarib bogʻladi. S. Ayniy, Qullar

2. [Qudalar] Kelib tushdi deguncha, boʻgʻizlatish uchun deb bir gʻoʻnon qoʻyni ogʻilning ustuniga qantarib qoʻygan edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Oziq-ovqat, suv bermay sirib qoʻymoq, ovqatdan, suvdan qismoq, och qoldirmoq.

1. — Bizni ishga yubormay, ochlikda qantaradilar, — dedi Tursun. A. Rahmat, Brest qahramoni

3. koʻchma s. t. Ishlatmay bekor, boʻsh qoldirmoq; foydalanmay dam berib qoʻymoq.

1. — Nega universalni qantarib qoʻyding, Sodiq? — dedi Komiljon shotut tagida oʻtirgan universalchiga qarab. I. Rahim, Ixlos

2. Qantarib qoʻyilgan mashinalar ishga tushdi. S. Siyoyev, Otliq ayol.