tamtam

1. Qaddi-qomati kelishgan va zebo.

1. U niyatiga yetdi. Qishloqning tamtam qiziga uylanyapti. S. Ahmad, Ufq

2. oy qizlar, tamtam kelinchaklar Vatan mudofaasiga joʻnashdi G. Nurullayeva, Yurak yonmogʻi kerak

2. koʻchma salb. Oʻziga, kiyim-boshiga zeb bergan; bashang, olifta.

1. Nomi Moʻtti boʻlsa ham, koʻp yigitlarni laqillatganidan loʻtti deb nom olgan bu qiz shahardagi eng tamtamlarning biri ekan. S. Ahmad, Moʻtti

2. Juda olifta, tamtam yigit ekan, shimimning taxi buzilmasin debmi, ayvonga ham chiqmay kursida oʻtirib, fotiha oʻqibdi. H. Nazir, Koʻkterak chiroqlari

Katta mis barkash shaklidagi, tayoqcha bilan urib chalinadigan musiqa asbobi; gongning bir turi.

1. Choʻchima, raqqosa! Tamtam sasidan. H. Sharipov