tiq

1. Bir narsani boshqasiga sanchib, suqib kiritmoq.

1. Bigiz tiqmoq. Xanjar tiqmoq.

2. Yerda ham xosiyat koʻp Yerga choʻpni tiqib quysang, koʻkarib, qulochga sigʻmas daraxt paydo boʻladi. Oybek, Tanlangan asarlar

3. Hammaning koʻz oldida koʻksiga pichoq tiqib, chuqurga tashlangan aka-ukalar turardi. Mirmuhsin, Meʼmor

4. Eshak: — Bu qirq yilni nima qilib oʻtkazaman? — degan ekan, xudo: Odamlar ustingga yuk ortadi, oʻzi ham minadi, xalachoʻp tiqadi, — debdi. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Teshik, ochiq, boʻsh joyga kiritmoq, yubormoq.

1. Burniga barmogʻini tiqmoq.

2. Boyvachcha kavakchadan choʻp tiqib, zanjirni tushirdi Oybek, Tanlangan asarlar

3. Qurbon ota samovarning ostiga sim tiqayotgan edi, qaddini rostlab, Sidiqjonga qaradi. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

4. Nimchasi choʻntagiga qoʻl tiqib, roʻmolchasini oldi. Mirmuhsin, Meʼmor

5. U uy oldiga kelib toʻxtadi. Derazadan boshini tiqdi. M. Muhamedov, Qahramon izidan

3. Ichiga, orasiga olmoq (solmoq); joylamoq.

1. Qopga somon tiqmoq.

2. Oling, mollarni sandigʻingizga, pulni choʻntagingizga tiqing Mushtum

3. Mirhomidxoʻja shoshib, Qambarali akaning qoʻlidan pulni oldi-da, uning qoʻyniga tiqdi. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

4. Qorovul shoʻra va yalpizlarni oʻrib, suv urgan joyga tiqa boshladi. E. Raimov, Ajab qishloq

4. koʻchma S. t. Biror oʻqish, ish yoki lavozimga zoʻrma-zoʻraki joylab, oʻrnashtirib qoʻymoq, tiqishtirmoq.

1. Komissiya tarkibiga yana seni tiqibdilar-da.

2. [Suxsurov:] Meni butun urush davrida oʻqituvchilikka tiqib qoʻyishdi. A. Qahhor, Tobutdan tovush

5. Birovni biror ish, gap yoki davraga qoʻshmoq, aralashtirmoq, tortmoq.

1. Otabek sachrab, Kumushga yuz oʻgirdi: — Bu oʻrtaga Zaynabni keltirib nimaga tiqasiz endi? A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

tiq soʻzi qatnashgan jumlalar: