эга

1. Уй-жой, мол-мулк ва шу кабилар қарашли бўлган шахс; хўжайин, соҳиб.

1. Уй эгаси. Боғнинг эгаси.

2. Чиқаси келса, эгаси сабабчи бўлади. Мақол

3. Эшакка мугуз битса, эгасини сузади. Мақол

4. Итнинг феъли эгасига маълум. Мақол

5. Дафтарни эгасига қайтариб юбориш керак эди-да. Ёшлик

6. Боланинг топилгани уй эгаларининггина эмас, қўшнилар, ҳаммаҳаллаларнинг ҳам қувончига айланди. Р. Файзий, Сен етим эмассан

7. Мана шу мулкнинг эгаси Ўтар бобони биларсиз? Шу зотнинг фарзандиман. С. Сиёев, Ёруғлик

2. Юрт, эл каби сўзлар билан қўлланиб, шу сўзлар англатган жойнинг бошқарувчиси, бошлиғи маъносини билдиради.

1. Отажон, сендирсан юртнинг эгаси Равшан

2. Шунда Чамбилнинг овини овлаб, Чамбилнинг эгаси бўлиб юрганда, Чамбилнинг депарасида Туркман деган бир юрт бор эди. Ширин билан Шакар

3. Шахс ёки нарсада ўзи бирикиб келган сўз англатган нарсанинг бор, мавжуд эканини билдиради; бор, мавжуд.

1. Тилсиз бўлиб келдим дунёга, Аммо тилга эгаман энди. Гулдаста

2. Барча қулайликларга эга бўлган бинолар қад ростлади. Газетадан

4. Мавҳум тушунчаларни билдирувчи айрим сўзлар билан қўлланиб, шахс ёки нарсанинг шу сўз англатган белги, хусусият кабига моликлигини билдиради; молик.

1. Катта аҳамиятга эга. Юксак фазилатларга эга.

2. Юксак технология сифатларга эга бўлган чигитни экиш анча кўпайтирилди. Газетадан

3. Отасининг салтанат олдида катта ҳурматга эга экани Бадианинг қалбига ҳам фидойилик туйғуларини солган эди. Мирмуҳсин, Меъмор

5. Нарсани юзага келтириш, тайёрлаш ва шу кабилар жиҳатдан қарашлилигини билдиради.

1. — Йўқ, — деди Ўзбек ойим, — ош эгаси билан ширин Ҳа, айтгандек, қудангизникига юборган кишингиз келдими? А. Қодирий, Ўтган кунлар

6. сўзлашув тили (фақат 1-шахс эгалик аффикси билан) Тангри, худо.

1. — Буни яратган эгамнинг ўзи билади, — деди оқсоқол. П. Турсун, Ўқитувчи

2. Сизни эгам сўзга пичиб қўйган экан-да. Ойбек, Танланган асарлар

7. тилшунослик Икки таркибли гапларда фикрнинг кимга, нимага қарашли эканини англатувчи, белгиси кесим томонидан аниқланадиган бош бўлак.