bosinqi

1. Sunʼiy ravishda, ataylab pasaytirilgan; past, boʻgʻiq.

1. Idoraning hovlisida oʻn chogʻli odam nima toʻgʻridadir bosinqi tovush bilan soʻzlashib turar edi. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Qator ketgan auditoriyalar yopiq, ichkaridan bosinqi gʻovur eshitilardi. P. Qodirov, Uch ildiz

3. Gavhar qoʻshni xonada akasining bosinqi ovozda gʻoʻngʻir-gʻoʻngʻir gapirganini, ayachasining kulganini eshitib, devor tomonga oʻgirilib yotdi. Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Ogʻir, larzaga soluvchi.

1. Yoʻq, yoʻq, tush, dahshatli, bosinqi tush. E. Aʼzamov, Javob