hovliq

1. Shoshib-pishib, shoshma-shosharlik, shoshqaloqlik bilan harakat qilmoq, ish tutmoq.

1. Hovliqib gapirmoq. Hovliqib tashqariga chiqib ketdi. Hovliqmay sekin kelaver.

2. [Elmurod]

3. Jilgʻadan jilgʻaga parillab uchgan kakliklarga oʻq uzar, kaklik gandiraklab tushgan yerga qoqila-qoqila, hovliqib yugurar edi. P. Tursun, Oʻqituvchi

4. Barzangi zingʻillab arava yoniga bordi-yu, boyagidan beshbattar hovliqib qaytib keldi. S. Siyoyev, Yorugʻlik

5. Kishi yoshlikda koʻp hovliqadi, xato qilganini bilmay qoladi. P. Qodirov, Uch ildiz

2. Bezovta, hayajonli holatga tushmoq, shunday holatda boʻlmoq.

1. U vazmin, har qanday sharoitda ham oʻzini tutib turadi, uncha-munchaga hovliqib ketmaydi. Mirmuhsin,Surat

2. — Nima qildi opamga, ayajon, bundoq tushuntirib aytsangiz-chi, axir! — dedi hovliqib. K. Yashin, Hamza

3. Hovliqqanimdan halloslab, oʻpkam tiqilib qolgan ekan, buvim jon holatda divandan turib ketdi. H. Nazir, Yonar daryo