hu

aynan Hov I.

1. Hu, qorayib koʻringan nima? Hu, daryoda choʻmilganlarimiz esingda bormi? Hu anavi kungi gap nima boʻldi?

2. Hu ana u yerga idora, klub tushadi. Mana bu toʻqayning oʻrni bogʻ boʻladi. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

3. Hu bir vaqtda yuborgan hikoyam endi chiqibdi. A. Qahhor, Sarob

undov so‘z Qargʻish, soʻkish ifodalovchi soʻz-iboralar bilan birga qoʻllanib, kuchli qahr, gʻazab, nafrat his-tuygʻusini bildiradi.

1. Hu, yer yutsin seni!

2. Devor ustida turgan oʻn ikki yoshlardagi bir qiz devordan kesak koʻchirib olib, mulla Norqoʻziga oʻqtaldi: — Hu, oʻl, turqing qursin! A. Qahhor, Mayiz yemagan xotin

und. s. din. Ilohiy kuchga yordam soʻrab murojaat qilganda aytiladigan nido.

1. Hasan haq! deb, hu! dedi, Gʻirkoʻk otini chu dedi. Ravshan

2. Bu mudhish, mashʼum bazmga haligi yalmogʻiz folbinning xasta ovoz bilan vaysashi qoʻshildi: — Yo sulton! Yo chiltan! Hu, hu, hu! Oybek, Tanlangan asarlar

taql. s. Qumri, gʻurrak kabi qushlarning sayrashidagi tovushni bildiradi.

1. Musicha, gʻurraklar gʻurullab, hu tortib boqqa oroyish berib, nagʻmasozlik bir munosib yarashib turibdi. Ravshan