quyruq

1. 1. ayn. Dum 1.

1. Quyrugʻi uzun it.

2. Bedovga yarashgan quyruq ham yoldir. Ergash Jumanbulbul oʻgʻli

3. Qushni osmonda tutib turadigan — qanot bilan quyrugʻi. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. koʻchma Doim birovga ergashib yuradigan, uning xizmatiga tayyor turadigan shaxs haqida; dum.

1. Soli sovuq oʻz quyrugʻiga buyurdi: — Jumanboy, pastdan polos olib boring, choping. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. aynan Dumba 1.

1. Boqilgan qoʻylarning quyrugʻi quchoqqa sigʻmas edi. Uzoqdagi quyruqdan yaqindagi oʻpka yaxshi. Maqol

2. Tajribali chopqinchilar Hirot tomoniga borayotganda, har ikki-uch soatlik yoʻlda maʼlum bir yerga quyruq yogʻi boʻlaklarini koʻmib qoʻygan edilar. S. Ayniy, Qullar

4. Samolyot, kema va shu kabilarning orqa qismi.

1. Samolyotning quyrugʻi. Kemaning quyrugʻi.