beg‘araz

1. Oʻz manfaatini koʻzlamasdan, xolis ish tutadigan, yomonlikni istamaydigan, gʻarazsiz.

1. Begʻaraz odam. Begʻaraz doʻst.

2. Xalq gʻamida, el gʻamida kelgan begʻaraz kishilarni mingboshi masxara qilar quvar deb oʻylamagan edilar. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Balki biz begʻaraz, shunchaki doʻstlarcha gaplashib yurgandirmiz. O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa

2. Yomon niyatni koʻzda tutmagan, sidqi-dillik bilan qilingan; xolisona.

1. Begʻaraz tanqid. Begʻaraz gap. Begʻaraz yordam.

2. Koʻpchilik oʻz tarixi va madaniyatining begʻaraz targʻibotchisi sifatida qoldi. Gazetadan

3. Yetuk kishilarni yana ming yillar Xalq farzand ataydi, jondan — begʻaraz. Gʻ. Gʻulom