firoq

1. Eng yaqin, sevimli kishidan judo boʻlish, ayrilish va bu tufayli tortiladigan ruhiy azob; ayriliq, judolik, hijron.

1. Mardni oʻldirar firoq, Nomarddan nomus yiroq. Maqol

2. Qaysi dildor oʻz yoriga firoq iztirobini ravo koʻradi. M. Joʻra, Iztirob

3. Volidamiz bedom-darak ketgan ikki oʻgʻlining firoqida kuyib, yotib qolibdilar. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Injiqlik, erkalik; tantiqlik, noz-u istigʻno.

1. Toʻfaxon, firoq bilan qosh chimirib, bilganingiz deganday yelka uchirib qoʻydi. H. Nazir, Koʻkterak shabadasi

2. U ham sal narsaga zarda, firoq qiladigan boʻlib qoldi. Mushtum

3. Jahl, zarda.

1. Xadicha xola firoq qilib, uyga kirib ketdi. T. Alimov, Sovgʻa

2. — Iye, ha, firogʻing kimga, hazil ham qilib boʻlmaydimi yoki arpangizni xom oʻrib qoʻydikmi? — dedi Shahlo Zuhraga. R. Fayziy, Dugonalar